Rozdział 4

*ŚRODA*

Dzisiaj wystawiają oceny. Nie mogę się doczekać. W pewnym momencie do klasy weszła moja wychowawczyni i zaczęła rozdawać wszystkim kartki z ocenami.

- I jak?- Kathrin próbowała dowiedzieć się o moich osiągnięciach.

- No to tak: biologia 4, niemiecki 5, fizyka 5, chemia 5, informatyka 5, angielski 5, matematyka 5, wf 6, plastyka 5, polski 5, historia 5 i zachowanie 6. A ty?

- Wow! Na 100% będziesz mieć świadectwo z paskiem! No ja to... Wolę się nawet nie przyznawać haha!- zaśmiała się i schowała swoją kartkę

- No dobra, jak chcesz.

*2 DNI PÓŹNIEJ*

*PIĄTEK*

Wstałam rano. Na szczęście dzisiaj rozdanie świadectw i...... BAL! Pierwszy raz cieszę się tą wiadomością. Postanowiłam założyć z tej okazji wystarczająco elegancki strój: 

Kocham obcasy! Pewnie Peter znowu będzie się ze mnie nabijał, że jestem "kujoneczką". No cóż, będę musiała to przecierpieć. Zjadłam lekkie śniadanie i wyszłam już do szkoły. Czekał tam na mnie Johny. Szczerze to nawet mi się spodobał....... co ja gadam?! Jodie, opanuj się!

- Witaj, ślicznie wyglądasz.- uśmiechnął się i ruszył w moją stronę aby mnie przytulić

- No hej. Dziękuję. Miło cię znowu widzieć.- również się uśmiechnęłam i poprawiłam ręką włosy

- Chodź, idziemy już zająć miejsca. 

Otworzył mi drzwi i weszliśmy do środka. Usiedliśmy obok siebie. Przez chwilę patrzyliśmy sobie głęboko w oczy aż ja w końcu odwróciłam wzrok. W mgnieniu oka dyrektor rozpoczął zakończenie swoją przemową. 

- Czas na świadectwa!- z jaką wielką radością wypowiedział te 3 słowa...

Kathrin dosiadła się do mnie i Johny'ego. Zaczęli wywoływać po kolei nazwiskami. W końcu usłyszałam:

- A teraz osoba z najlepszymi wynikami w nauce. Zapraszam Jodie Clayton!- że co?!

Poszłam odebrać świadectwo razem z wszystkimi dyplomami. Dyrektor mi gratulował, a reszta uczniów klaskała. Po zakończeniu razem z Kathrin i Johny'm wyszliśmy na zewnątrz. Jakoś szybko się zmyła i zostałam z nim sam na sam.

- Gratulacje Jodie!- zrobiło mi się miło

- Dziękuję ci bardzo.- uśmiechnęłam się

- Ooo, kogo ja tu widzę? Nasza kujoneczka! - jeju, to znowu ten debil Peter

- Ej! Odczep się od niej!- to Johny mnie bronił!

- Bo co mi zrobić?!

- Obiję ci tę twoją mordę!!!- wow, tego się nie spodziewałam- nie przejmuj się nim Jodie.

- To było miłe Johny.- uśmiechnęłam się i..... go przytuliłam.

- Wohoho! Przytuliłaś mnie! Mogę już umierać.- to było zabawne

- Nie możesz.

- Hah- zaczął się śmiać, a ja razem z nim- Widzimy się o 16.30. Podaj adres to po ciebie przyjdę.

Podałam mu dokładnie dane miejsca mojego zamieszkania i numer telefonu w razie wątpliwości.

- Aww, dziękuję za numer, na pewno skorzystam.

- Nie ma za co, do zobaczenia!

Wróciłam do domu. Ledwo zdąrzyłam usiąść, a Kathrin była już u mnie razem z torbą ubrań.

- Co zakładasz?! Musisz wyglądać odjazdowo!- no pewnie...

- Nie wiem. Myślałam nad tą opcją:

-...i co powiesz?

- Nie jest zła, ale..... w tym będziesz wyglądać odjazdowo! Łap!

Rzuciła mi swoją torbę, w której było..... TO CUDO!!!

- Kathrin! Ona jest... PRZEPIĘKNA!

- Wiem, wiem. Nie musisz dziękować, a teraz idź przymierzyć!

Pobiegłam do łazienki i ją założyłam. Kiedy wróciłam reakcja Kathrin była bezcenna.

- Wyglądasz zabójczo! I nawet buty pasują- odparła zadowolona siedząc na moim łóżku

- No tak. A ty w czym pójdziesz?

- Hmm.. Ja? W tym:

-...specjalnie dla ciebie zostawiłam najlepszy strój.

- Ojj! Nie musiałaś!

- Ciii...

Muszę przyznać, że jej ubranie było takie trochę.... inne.

- Jak Johny cię zobaczy to padnie!

- Tak myślisz?

- No jasne!- chciałabym...- no to ja lecę! Muszę się przygotować, papatki kochana!

Wyszła do siebie, a ja stałam jak słup przed lustrem i się na siebie gapiłam. Dochodziła 16.30, a ja byłam już prawie gotowa. Nagle usłyszałam dzwonek do drzwi, byłam pewna, że to Johny. Zabrałam tylko torebkę z potrzebnymi rzeczami i otworzyłam drzwi. Kathrin miała rację, jego reakcja była szokująca.

- Wow, Jodie... wyglądasz olśniewająco!

- Ty również- zachichotałam

- No to ruszajmy.- wystawił rękę, a ja ją objęłam i poszliśmy na salę.

Było już dużo osób z mojej szkoły, a muzyka grała na okrągło. Usiedliśmy przy stole i rozmawialiśmy nie zważając na nikogo. Minęła jakoś godzina. Wszyscy już przybyli. Puścili coś wolnego: Jason Walker - Down (ft. Molly Reed)

- Zatańczysz?- cooooo?!

- Ymm... Ale ja?

- No nikogo innego obok tu nie widzę- uśmiechnął się

- Ale ja nie potrafię tańczyć- odpowiedziałam spanikowana

- Nie przesadzaj. To nie jest trudne, nauczę cię.

- No dobrze, ale w razie czego to ostrzegałam.

Poszłam razem z Johny'm na parkiet i zaczęliśmy tańczyć.

- Widzisz? Dobrze ci idzie!

Przytuliłam się do niego i kołysaliśmy się na boki.

*Johny*

Jaka ona jest słodka. Ślicznie wygląda. Zawsze mi się podobała, ale nie odważę się jej tego powiedzieć. Z resztą pewnie ma chłopaka, a na bal poszła ze mną tylko dlatego, że nie chciała mi zrobić przykrości... Cholera! Już sam nie wiem! Może... zapytam Kathrin, ona mi pomoże!

*Jodie*

Muszę poskładać wszystko w jedną całość... Tańczę właśnie wolnego z przystojniakiem na balu i jestem w niego wtulona... Nie wierzę! Johny nie jest wcale taki zły...

Gdy piosenka się skończyła ON odprowadził mnie do stolika.

- Zaraz wracam. Muszę tylko...coś załatwić.

- Ok.

*Johny*

Kathrin, Kathrin, gdzie jesteś?!

- Kathrin! Mam pytanie.

- O cześć! No mów śmiało.

- Dobra, tylko mnie nie wyśmiej.

- Ok, ok.

- Bo... Jodie mi się podoba i pytanie jest takie: Czy ona ma chłopaka?

- Ależ skąd! Jest wolna jak ptak. Bierz się za nią!- ufff...

- Okej, dzięki!

*Jodie*

- Jestem już!

- To dobrze.

W tej chwili prowadzący ogłosił wybory na królową i króla tegorocznego balu. Pewnie znowu wygra Peter i Jessie.

- Królem zostaje... Johny White!- ucieszyłam się

- Królową zostaje... Jodie Clayton!- że ja?!

- Hmm... Gratulacje królowo.- powiedział do mnie

- Wzajemnie królu.- uprzejmie odpowiedziełam

Reszta minęła jakoś szybko, a ja nie miałam już ochoty siedzieć.

- Przepraszam cię, ale nie chcę tu dłużej być. Wracam do domu.

- Nic się nie dzieje. Odprowadzę cię jeśli pozwolisz.

- Pewnie.

Zabraliśmy się z tamtąt. Przez całą drogę rozmawialiśmy. Złapał mnie za rękę, a ja ją uścisnęłam. Zatrzymaliśmy się przed moim domem. 

- Dziękuję za wspaniały wieczór.

- Ja tobie też dziękuję.

*Johny*

Teraz albo nigdy! Teraz albo nigdy! 

- Jodie!

- Tak?

- Chodzi o to, że..... PODOBASZ MI SIĘ.

*Jodie*

Kiedy usłyszałam to z jego ust zrobiło mi się ciepło, a nogi się pode mną ugięły.

- Nie spodziewałam się tego po tobie...

- Wiem, przepraszam. Poniosło mnie.

- Nie masz za co przepraszać, bo.... ty mi też się podobasz.

- Wow! To co... Spróbujemy?

- No pewnie.

Przytulił mnie i.... pocałował?!

- Dobrze całujesz. - uśmiechnął się

- Ty też!- palnęłam i się zarumieniłam.

- Do zobaczenia śliczna!

- Do zobaczenia.

Weszłam do domu i padłam na łóżko w moim pokoju. To był najpiękniejszy dzień mojego życia.