Rozdział 3

Cały niedzielny dzień się uczyłam, to był istny koszmar. W poniedziałek rano obudził mnie telefon Kathrin. Przypominała, że to ostatni tydzień szkoły, i że w piątek jest bal. Odłożyłam telefon i zaczęłam się przygotowywać do wyjścia. Włożyłam na siebie zwyczajny, szkolny strój:

Włosy upięłam w kok, umyłam zęby, pomalowałam rzęsy, zabrałam picie i drugie śniadanie no i wyszłam z domu. Po drodze słuchałam mojej ulubionej piosenki: ZHU - Faded. Przed szkołą czekała już na mnie Kathrin i........Johny?

- Hej. Johny? Co ty tu robisz?- byłam troszkę zdziwiona.

- No siemka. A jakoś tak postanowiłem na ciebie poczekać. Czy byłaby możliwość abyśmy po szkole spotkali się w tym samym miejscu? Muszę z tobą pogadać.- hmm.. Ciekawe o czym chce ze mną rozmawiać.

- Pewnie. To jak, wchodzimy do szkoły?- zaśmiałam się i wskazałam palcem na drzwi wejściowe.

Wszyscy razem pomknęliśmy w tamtą stronę. Musieliśmy się rozdzielić. Ja poszłam razem z Kathrin pod salę języka polskiego, a Johny pod informatyczną. Poczekałyśmy chwilę i zadzwonił dzwonek. Usiadłam razem z Kathrin w ławce. Na szczęście siedzimy w ostatnim rzędzie. Pani sprawdzała obecność. Po tym jak na każdej lekcji zaczęła wybierać osobę do pytania. 

- Błagam, tylko nie ja.- złożyłam ręce i cały czas to mamrotałam pod nosem.

- No to dzisiaj może przyjdzie.... Panna Jodie Clayton, zapraszam.- tylko nie to!

- No i świetnie...

Zabrałam zeszyt i ruszyłam w stronę biurka gdzie siedziała nauczycielka.

- Jodie, powiedz mi z czego składa się starożytny teatr i opisz co to jest.- to jest dosyć łatwe, na pewno sobie z tym poradzę

- Hmm.. Skene to garderoba dla aktorów, Proskenion to podwyższenie przed Skene, na którym występowali aktorzy, Orchestra to okrągły plac, na którym występował chór i Widownia to miejsca dla osób, które oglądały przedstawienia.

- Bardzo dobrze. Wytłumacz co to jest "Porównanie Homeryckie".- o kurcze. To będzie ciężkie.

- Yyy... No... Porównanie Homeryckie to...

- Wiesz?

- Tak, tak. Chwileczkę. Już wiem! To rozbudowane porównanie, w którym jeden z elementów szczegółowo opisuje dany obraz czyli działania ludzi, które porównuje się z zachowaniem zwierząt, przyrody.- udało mi się!

- Brawo panno Clayton. Otrzymuje pani 5. Możesz usiąść.- no nieźle, mama będzie dumna.

Usiadłam spowrotem do ławki. Cieszyłam się z tego, bo już w środę wystawiają oceny. Mam nadzieję, że dostanę świadectwo z paskiem. Rodzice się wreszcie ode mnie odczepią.

(DRRRRRRRYŃ!)

- Wreszcieeee...- zaczęłam się pakować.

- No to teraz historia. Jesteś przygotowana?- muszę być przygotowana

- Mhm. Jak zawsze zresztą.- żadna nowość.

Doszłyśmy już pod salę historyczną. Postanowiłyśmy sobie razem pospacerować po szkolnym korytarzu. Myślałam, że dzisiaj nic mnie nie będzie wkurzać, ale najwidoczniej się myliłam. 

- No witaj bejbe. Bolało jak spadłaś z nieba?- to Peter. Szkolny "podrywacz". Od samego początku mnie denerwuje...

- Oszczędź sobie Peter.- odpowiedziałam obojętnie na jego zaczepki

- Takiej lasce nie odpuszczę.- miałam ochotę mu przywalić w tę jego przemądrzałą buźkę.

- Jeszcze jedno słowo i będziesz chodził po szkole z podbitym okiem.

- No dobra, dobra. Nie bij.- dał mi spokój.

Wróciłam z Kathrin pod klasę, nie chciałam patrzeć na Peter'a. Reszta lekcji minęła dosyć szybko. Tak jak się umawiałam z Johny'm stałam po lekcjach w tym samym miejscu i na niego czekałam. 

- O cześć!- to on.

- No hej. O czym chciałeś ze mną pogadać?- byłam bardzo ciekawa o co chodzi

- Może się przejdziemy?- widziałam, że się trochę denerwuje

- Chętnie. A teraz mów.

- No, bo... Kurcze Jodie, w piątek jest bal no i chciałem się zapytać czy....poszłabyś na niego ze mną?

- Oh, Johny.- nie wiedziałam co powiedzieć.

- Jak nie chcesz to nie musisz...- odwrócił głowę i odpowiedział smutno patrząc w ziemię.

- Nie! Wręcz przeciwnie. Z przyjemnością wybiorę się tam z tobą.- uśmiechnęłam się i popatrzałam w jego oczy.

- Na prawdę? To świetnie! Dzięki.- na jego twarzy także pojawił się uśmiech, ale za to jaki piękny... zaraz, zaraz, muszę się opanować!

- Nie ma za co. W sumie to już muszę lecieć. Może popiszemy na facebook'u?- zapytałam uprzejmie

- Z tobą zawsze.- zaśmiał się, a ja czułam jak czerwienią mi się rumieńce na policzkach.

- Miło. To pa.- uśmiechnęłam się i pomachałam ręką.

Już miałam iść w moją stronę kiedy on...

- Czekaj!- przybiegł i mnie przytulił-Do zobaczenia jutro!

Przez całą drogę myślałam o tym co się wydarzyło. Johny był moim kolegą, może teraz stanie się nawet moim przyjacielem...kto wie. Wróciłam do domu. Mama znowu słysząc, że wracam pytała o oceny itd.. Pochwaliłam się zdobytą 5 i poszłam do pokoju aby zostawić plecak i zeszłam spowrotem na obiad. Dzisiaj była zapiekanka. Po obiedzie mój tatuś pozmywał naczynia, a ja udałam się do pokoju w celu włączenia laptopa i sprawdzenia facebook'a. Johny był dostępny tak więc do niego napisałam. Gadaliśmy ze sobą do późna w nocy aż w końcu ja zasnęłam. Obudziłam się jakoś tak około godziny 02.34. Wyłączyłam laptop i poszłam spać dalej z nadzieją, że przyśni mi się ON.